dystarfrásøgn

Niður aftur á jørðina

Frá at hava spælt kanska ársins dyst leygardagin, komu vit so dyggiliga niður aftur á jørðina í kvøld.

Dysturin er ikki so nógv at skriva heim um. Ferðin kom ongantíð upp, og tí var ringt at lata kompaktu EB/Streyma-verjuna upp. Og so blivu vit dyggiliga revsaðir í hinum endanum. Kanska menn ikki høvdu rist steypasigurin úr kroppinum.

Men tað er ikki nógv annað at gera, enn at reisa seg. Sunnudagin er grannauppgerð á skránni, og hon skal gjarna vinnast.

Steypavinnarar!

Eftir tríggjar taptar finalur á rað, eydnaðist tað okkum endiliga at vinna Løgmanssteypið aftur.

Kvinnurnar steypavinnarar!

EN-DI-LIGA, freistast man at siga, koppaði tað til okkara kvinnur!

Arbeiðssigur!

Okkara menn reistu seg aftur, eftir tapið í Klaksvík, og vunnu ein tryggan 3-0 sigur á Skála.

Hóast tað kanska ikki var tað poleraða spælið, ið setti sín dám á dystin, var sigurin ongantíð í vanda. Tó so, var byrjanin heldur keðilig. Tí longu eftir 5 minuttir kom Tróndur so illa fyri, at hann mátti berast av vøllinum. Hetta nervaði kanska okkara menn somikið, at spælið ongantíð koma at flóta sum tað gjarna skal. Sigast skal eisini, at skaðar og leikbann gjørdu sítt, til at vit stillaðu upp í heldur óvandari upstilling.

Stong út í Klaksvík

Eftir eitt keðiligt tap á 3-1 ímóti KÍ, mugu vit helst ásanna at seinasti FM møguleikin er fokin. Hóast leikliga yvirvág, so vóru vit revsaðir av ein einum effektivum KÍ liðið. M.a. Raktu vit træverkið trígjjar ferðir.

Adrian søkti Víking!

Við einum frálíkum seinna hálvleiki, fingu vit vent einum hóttandi tapið til ein sigur.

Í fyrra hálvleiki var ikki nógv at rópa hurra fyri. Manglandi konsentratión og skeivar avleveringar elvdu til frustratión. Bæði á vøllinum, og millum áskoðararnar. Tá Víkingur so legði seg á odda, tøktist panikkurin breiða seg.

Stórsigur, uttan at imponera

At vinna 6-0 uttan at imponera, er kanska at strekkja tað í so langt. Men tað er kenslan eftir dagsins dyst.

Spælið var øgiliga trilvandi at byrja við. Vit høvdu bóltin, men komu ikki fram til nakrar møguleikar. Spælið gekk kanska í so seint, til at kunna opna kompaktu ÍF verjuna. Og tað skuldi eisini ein hjálpandi hond, ella høvd, áðrenn vit løgdu okkum á odda. Eitt innlegg úr vinstru varð ov høgt til at Ari kundi fáa høvdi á. Men aftanfyri hann kom ein ÍF’ari flúgvandi, og stútaði í kassan til 1-0.

Enn ein javnleikur

Fyri fimtu ferð í ár, og aðru ferð ímóti NSÍ, mugu vit taka til takkar við javnleiki.

Hóast leikliga yvirvág, megnaðu vit ikki at hála øll trý stigini við til Havnar. Ein sera lívligur Pætur legði okkum á odda, tá tað restaðu gott og væl 10 minuttir av seinna hálvleiki. Teitur spældi ein langan bólt fram, NSÍ málverji og verjuleikari fingu ikki avstemmað støðuna, og Pætur takkaði fyri.

Nulloysn í slagnum um Havnina

Uttan mál vinnur man ikki dystir. Banalur orðaskvaldur, tó ikki ósatt av tí orsøk.

Javnleikur, hóast leikliga yvirvág

Hóast vit svumu í møguleikum, rakk tað bert til javnleik ímóti Linfield

Men tað byrjaði ikki sum ætlað. Longu í 1. minutti kom Linfield á odda 1-0. Eitt innlegg úr høgru endaði fyri føturnar á Andy Waterworth, sum smekkaði bóltin í kassan. Hetta var sum at fáa ein vátan vøtt beint á trýnið.

Síður

Zircon - This is a contributing Drupal Theme
Design by WeebPal.